Skip to content

Systeemvakjes

24 augustus 2015

Computersystemen zijn als een doos met vakjes. Ik heb een paar van die dozen in de garage staan om spijkers en schroefjes op te bergen. (Boutjes en moertjes heb ik niet.) Soort bij soort, anders kun je niets terug vinden. Zo moet bij computersystemen iedere situatie passen in een van tevoren bedacht vakje. Zo werken systemen.

 

Als je geen vakjes hebt, wordt het een chaos. Ik heb systemen meegemaakt, waar gebruikers zelf nieuwe categorieën konden aanmaken – nieuwe vakjes – en dat had tot gevolg dat ze voor iedere situatie een aparte categorie bedachten. In iedere categorie stond één item. Dan kun je natuurlijk net zo goed geen onderverdeling in categorieën hebben. Het aantal vakjes moet dus beperkt blijven, je gaat ook niet ieder schroefje in een apart vakje stoppen. Uiteraard gebeurt het op een dag dat al je vakjes vol zijn en je een paar schroefjes hebt die in geen enkel vakje passen, iedereen kent het. Dan zou je er een box bij moeten kopen, maar dat is ook weer zo wat. Dus wat doe je? Je combineert twee soorten schroefjes in één vakje. Ook bij computersystemen komt het voor dat een situatie in geen enkel vakje past. Wat doet men dan? Stelt men de registratie van deze nieuwe situatie uit tot het systeem met een paar vakjes is uitgebreid? Als je geluk hebt, dan is het systeem zo opgezet dat een beheerder dat kan uitvoeren; als je pech hebt, dan is er een afdeling software-ontwikkeling bij nodig. Dus wat doet men? Men stopt de nieuwe situatie in een bestaand vakje dat er wel wat op lijkt, dan kan het proces weer doorgaan.

Het eigenaardige van logische systemen is dat ze onvoorziene consequenties hebben, die we helemaal niet als logisch ervaren. Als je iets in een vakje stopt dat daar niet voor bedoeld is, dan creëer je een situatie waaraan de ontwerper waarschijnlijk niet gedacht heeft. Dan creëer je dus ook consequenties waaraan de ontwerper niet gedacht heeft en die niet een testtraject doorlopen hebbben. Dat kan hilarisch zijn als je er geen last van hebt, dan is het systeem dom. Het kan vervelend zijn als je daar wel last van hebt, dan is het domme systeem als een dwangbuis.

Een mooi voorbeeld trof ik aan op de website van schrijver Peter de Zwaan. Wat is het geval? Ieder huis heeft een huisnummer. Als je stroom gebruikt, heb je een contract met de energieleverancier, die stuurt rekeningen naar je adres met huisnummer. Dat is een standaardfactuur die wordt gegenereerd door een geautomatiseerd systeem. Als je niet betaalt, dan “weet” het systeem dat en dat stuurt je aanmaningen. Dat zijn standaardbrieven: een automatisch gegenereerde standaardtekst waarin je naam, je adres met huisnummer en het verschuldigde bedrag wordt geplakt. Een sluitend systeem. Voor een huisnummer zijn er heel wat “vakjes” nodig, want huis-“nummers” kunnen er ook uitzien als: 12a, 8 bis, 128a 3 hoog achter, 2 rood, 2 blauw. In Amsterdam komen bijna alle mogelijkheden voor, die stad kan model staan voor systeembouwers. Het is van belang dat deze mogelijkheden voorgeprogrammeerd zijn. Als het een vrij in te vullen tekstveld zou zijn, dan schrijft de één “12 a” en de ander “12a” en dan zijn dat voor het systeem twee verschillende adressen. Al deze varianten zitten in de bestaande systemen, allemaal “vakjes” dus. Zo kan er niets mis gaan. Zo is het toch, Peter?

 

Enexis

Tegenover mijn huis is een vijver. Aan de rand staat een pomphuisje met erin een pomp die volgens buurtbewoners zelden of nooit werkt. Maar die blijkbaar wel stroom gebruikt. Enexis levert die stroom en wil de meterstand weten. Een meteropnemer moet dat gaan doen. Om redenen die me niet duidelijk zijn wil de meteropnemer daar mijn huis voor in. ‘Hij is dat wettelijk verplicht,’ staat in de brieven die ik blijf krijgen. De meteropnemer wil niet alleen de stand weten van de pomp bij de vijver, maar ook die van andere pompen. Ik blijk verantwoordelijk voor minstens drie verbruiksadressen in drie postcodegebieden waarvan niet een in mijn buurt. Enexis verzoekt mij nu thuis te blijven omdat ik de meteropnemer kan verwachten tussen 8.00 uur en 20.00 uur. Op welke dag staat er niet bij. Mocht het u opvallen dat ik sinds de jaarwisseling alleen nog ’s avonds buiten kom dan weet u nu hoe dat komt. (januari 2013)

Enexis 2

Vorige week kreeg ik van Enexis drie keer het bericht dat ze een meteropnemer zouden sturen. Niet voor de meter in mijn huis, maar voor die van de pomp aan de overkant bij de vijver. Ik heb huisnummer 340, de pomp kreeg nummer 340pomp. Ik heb een brievenbus, de pomp niet. Vandaar. Ik stuurde Enexis een mailtje en zei dat ze een beetje in de war waren. Ik kreeg bericht terug: ik hoefde me geen zorgen te maken, alles kwam goed. Een paar dagen later zaten 23.000 Enexis-klanten in Enschede tien tot twaalf uur zonder stroom. Vandaag kreeg ik zeven acceptgiro’s, allemaal gericht aan de pomp aan de overkant, maar afgeleverd bij mij. De acceptgiro’s waren voor adressen verspreid over de stad, van noord tot zuid, van oost tot west. Ik zou Enexis graag laten weten dat het probleem 340pomp nog niet helemaal is opgelost, maar ik durf niet. Voor ik het weten raken ze bij de stroomleverancier zo overstuur dat volgende week half Overijssel in het donker zit. (januari 2013)

Enexis 3

Eerst stuurde Enexis 4 keer het bericht dat een meteropnemer zou komen voor een pomp bij de vijver tegenover mijn huis. Enexis beloofde beterschap na een mailtje en stuurde me om dat te bewijzen 8 acceptgiro’s die betrekking hadden op atressen verspreid over de gemeente. Nu heb ik weer 5 keer het bericht dat de meteropnemer komt. Ik ben benieuwd wat er gebeurt als deurwaarders op zoek gaan naar de wanbetalers. Komen ze bij mij of verzamelen ze zich rond de pomp? (januari 2013)

Enexis 4

Een weekje Enexis. Drie brieven over compensatie van de schade geleden door de stroomstoring van begin januari: totaal 205 euro. Acht acceptgiro’s voor het leveren van stroom: totaal 308 euro. Opvallend is dat de eerste acceptgiro’s 18 of 19 euro bedroegen, de laatste twee resp. 64 en 133 euro. Allemaal gericht aan de pomp bij de vijver tegenover mijn huis. Als dit zo doorgaat is de pomp straks ’s lands grootste wanbetaler. (februari 2013)

Bron: http://www.peterdezwaan.nl/Artikel/niksigheid

 

Advertenties

From → Bureaucratie

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: